صف طولانی کامیونها در مرزهای ورودی ایران | عضو اتاق ایران: چارهای نداریم جز اینکه تنگه هرمز را به نحوی باز کرده و تجارت را روان کنیم
به گزارش اقتصادنیوز، داوود رنگی، نائب رئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی، در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز، در خصوص توان افزایش کمی و کیفی تجارت در دوران جنگ، بهویژه در شرایط تحریم همهجانبه، تصریح کرد: در دوران جنگ نباید به کیفیت فکر کرد؛ چرا که گاهی به خاطر نیاز شدید کشور به کالا، مجبور هستیم از کیفیت صرفنظر کنیم و فقط در سطح رفع نیاز جامعه کالا وارد کنیم. کنترلهای کیفی، بهویژه اگر با کندی و رویههای گذشته اعمال شود، باعث کاهش حجم تجارت و زیان و خسارت بازرگان خواهد شد.
اقتصادنیوز: نائب رئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی در تشریح وضعیت مرزها گفت: چند روز پیش در اسکندرون حضور داشتم و شندیم که صف کامیونهای ترک در مرز بازرگان گاهی به ۱۸ کیلومتر میرسد. تعداد زیادی کامیون به دلیل تجهیزات ضعیف مرزی و همچنین کنترلهایی که باید در آنجا اعمال شود، روانه مرز شده و در صف میمانند. نتیجه این وضعیت، افزایش کرایههای حمل است و رانندهها دیگر رغبتی به حمل بارهای ایران ندارند.
او تأکید کرد: کنترل کیفی موضوع بسیار خوبی است، اما به شرطی که سرعت عمل در اعلام نتایج آزمایشات وجود داشته باشد؛ بهویژه در مورد مسائل مالی که وقتی پول خوبی پرداخت شود، میتوان کالای خوب و باارزشی نیز خریداری کرد.
او مهمترین چالش فعلی را سیستم کنترل بانکی دانست و افزود: ما در دستگاههای نظارتی ضعف بزرگی داریم و این دستگاهها آمادگی چنین تحول و اتفاقی را از نظر سازمانی و مدیریت ندارند.
او به عنوان مثال گفت: ما هیچگاه از طریق مرزهای زمینی ذرت یا کنجاله سویا وارد نمیکردیم و این کالاها همیشه از طریق دریا وارد میشد و کار تخلیه کشتیها به صورت روتین انجام میگرفت؛ اما اکنون هزاران کامیون در حال ورود هستند.
رنگی افزود: سازمان دامپزشکی و سازمان استاندارد، رویههایی را که در مورد کنترل کشتیها داشتند، همچنان اعمال میکنند که نتیجه آن ماندگاری کالا در گمرکات است.
رنگی در ادامه یادآور شد: گمرکات مرزی ایران از نظر انبار و انبارش کالا، ظرفیت این حجم از ورودی را ندارند. اگر دستگاههای نظارتی و گمرک بتوانند کالا را در حداقل زمان از نظر صدور گواهیهای مصرف و خروج بررسی کرده و ماندگاری کالا در انبار گمرکات کاهش یابد، این امر میتواند به حمل، ورود و توزیع کالا در کشور تسریع ببخشد. متأسفانه این اتفاق نیفتاده و همانطور که گفته شد، صفهای بسیار طولانی کامیونها در مرزهای ورودی ایجاد شده است.
او با اشاره به موقعیت ژئوپولیتیک ایران گفت: درست است که ما موقعیت خاصی داریم، اما باید توجه داشت که در اطراف ما کشورهایی هستند که از نظر اقتصادی فوقالعاده ضعیف هستند؛ بهویژه در مرزهای شرقی، افغانستان و پاکستان چیزی ندارند که به ما بدهند. در مرزهای شمالی نیز از ترکمنستان فقط میتوانیم تخمپنبه و احیاناً مقداری کالا مثل جو از قزاقستان وارد کنیم، در حالی که نیاز کشور طیف فوقالعاده وسیعی است که اینها نمیتوانند تأمین کنند.
او تأکید کرد ما چارهای نداریم جز اینکه تنگه هرمز را به نحوی باز کرده و تجارت را روان کنیم.
تنگه هرمز فقط برای ما میتواند ارزش داشته باشد
رنگی در خصوص اهمیت تنگه هرمز هشدار داد: اگر ارزش این تنگه برای ما اکنون ۱۰۰ باشد، تا دو ماه دیگر به ۸۰ و تا یک سال دیگر به ۲۰ یا ۳۰ میرسد؛ زیرا کشورهای حاشیه برای تجارت و صادرات نفت خود مسیرهای دیگری را انتخاب میکنند.
وی افزود: تنگه هرمز فقط برای ما میتواند ارزش داشته باشد و بستن آن به این معنی است که با دست خودمان تجارت خود را در آن منطقه میبندیم و خسارت بزرگی به کشور وارد میکنیم. در نهایت، مرزهای زمینی در کوتاهمدت نمیتوانند تأمینکننده واقعی نیازها باشند.
عضو اتاق ایران در پایان خاطرنشان کرد: به دلیل خساراتی که به تولیدکنندگان در بخش فولاد و پتروشیمی وارد شده است، اگر در مقطعی صادرکننده این محصولات بودیم، اکنون چارهای نداریم جز اینکه آنها را وارد کنیم. تنگناهای ورودی نیز همچنان پابرجاست و این به معنای آن است که باید سهمی از تسهیلات مرزی را به ورود مواد پتروشیمی و فولادی اختصاص دهیم که در نهایت از سهم کالاهای اساسی کم خواهد شد.
